İzlenim · Buhara
Buhara'nın iki bin yıl boyunca yönetildiği kalede bir buçuk saat.

Ark bir tepenin üstünde duruyor ve bu tepe yapma: altında beşinci yüzyıldan beri birikmiş şehir katmanları var. Kale onlarca kez yeniden yapıldı; son sahipleri, Buhara emirleri, 1920'ye kadar burada yaşadı, ta ki Kızıl Ordu kaleyi uçaklarla bombalayana dek. Bugün gördüğünüz, bir zamanlar var olanın aşağı yukarı dörtte biri.
Giriş iki kuleli kapıdan, rampa boyunca yukarı. Rampa özellikle uzun: ziyaretçi kimin huzuruna çıktığını hissetmeye vakit bulsun diye. Yukarıda bir koridor, koridordan avlular açılıyor. Cami, ahırlar, emirin kabul salonu.
Taht salonu, Kurinishxona, duvarlar boyunca sütunları ve bir sundurma altında mermer tahtı olan açık bir avlu. Burada elçiler kabul edilir, burada idam da edilirdi: emir tahttan bakar, elçi ayakta dururdu. Rehber kimin nerede durduğunu gösterir. Yer küçük, tarih de bu yüzden daha somut hissediliyor.

Hapishane, yani zindan, Ark'ın içinde değil, yanında, iki yüz metre ötede. Oraya ayrı gidiliyor ve gitmeye değer: mahkûmların kapaktan sarkıtıldığı altı metre derinliğindeki çukur duruyor. 1842'de burada iki İngiliz subayı tutuldu, sonra Ark'ın önündeki meydanda idam edildiler. Buhara'nın isteksizce anlattığı hikâyelerden biri.
Ark'ın en iyi yanı sur. Surdan karşıda yirmi oyma sütunlu Bolo Havuz Camii, eski şehrin kubbeleri ve hepsinden yüksek duran Kalyan Minaresi görünüyor. Akşam ışık sur boyunca akıyor ve kalenin kerpici ekmek rengine dönüyor.
Share
Daha fazla izlenim