Impressie · Charvak
Turkooizen water op een uur van Tasjkent.

Het eerste wat hier opvalt is de kleur van het water. Het is turkoois omdat het gletsjerwater is: de Chatkal en de Pskem brengen het uit de bergen naar beneden, en in 1970 werden beide rivieren door een dam afgesloten. Er ontstond een meer in een ring van bergkammen, de plek waar Tasjkent in het weekend naartoe rijdt.
Je vertrekt 's ochtends, voor de hitte. De weg gaat via Gazalkent en klimt naar de dam: dat is de eerste stop, want van bovenaf zie je het hele meer in één keer, en het water is op dat moment op zijn felst. Daarna de haarspeldbochten langs de oostoever naar Joesoefchona, en die duren langer dan de kaart doet vermoeden, door het stoppen: bij bijna elke bocht wil je uitstappen.
De picknick hoort aan de oever bij Joesoefchona, niet in een café. Platbrood, groente, kaas, fruit van het seizoen, sjasliek als de plek voor vuur is aangewezen. Het water is koud; in juni gaat niet iedereen tot aan de schouders het meer in, in augustus wordt het warmer.

Een half uur in een motorboot is het beste deel van de dag. Vanaf het water ziet het meer er anders uit: de oever valt weg en er blijven alleen bergen en kleur over. Een half uur is genoeg.
Tegen de avond terug via Tsjimgan, als je er bergen bij wilt, of dezelfde weg over de dam, om het meer in ander licht te zien: tegen vijven slaat het turkoois om in donkerblauw.
Share
Meer impressies