Impressie · Samarkand
Een kelder, vijf wijnen en één hapje dat precies klopte.

Druiven groeien in Samarkand al langer dan de meeste wijnlanden bestaan: ze kwamen hier via de zijderoute en bleven. Er werd hier wijn gemaakt lang vóór de islam, daarna ondanks de islam, en vanaf 1868 naar Russisch model — in dat jaar opende in Samarkand de eerste wijnfabriek. De proeverij is in haar kelders, bij Chovrenko, en die kelders draaien nog altijd.
In de kelder is het veertien graden, wat voor weer het ook is, en na de Samarkandse straat is dat het eerste wat je merkt. De vaten zijn oud, van eikenhout, sommige uit de vorige eeuw. Het licht komt uit één deuropening.

De proeverij gaat van droog naar zoet. Er worden vijf lokale wijnen geschonken: twee droge, een rosé, een zoete en een versterkte. De wijn is eenvoudiger dan de Europese, minder zuur en uitgesproken fruitig. De zoete en de versterkte wijnen zijn waar Samarkand trots op is, en ze zijn ook echt beter dan de droge: er is hier meer zon dan een lichte wijn nodig heeft.
Het gaat uiteindelijk om het eten. Bij elk glas komt een bordje: een gedroogde abrikoos, een amandel, een stuk platbrood, iets van lokale kaas. Wat het vaakst klopt, is de versterkte wijn met de gedroogde abrikoos — die combinatie onthoud je beter dan de wijn zelf.
Anderhalf à twee uur. Je stapt naar buiten de hitte in en een paar minuten lang weet je niet waar je bent.
Share
Meer impressies